Deeksha Lakkaraju
Johnson Gramer Okulu (ICSE)

Konferans salonuna girdiğimde yeni yüzler beni karşıladı. Seçilen her üyenin benimle aynı yaş grubunda olması içimi rahatlattı. Prestijli tıp eğitimine başlarsak nelerle karşılaşacağımız konusunda kısa bir bilgilendirme yapıldı. Ardından gruplara ayrıldık. Her biri 16 üyeden oluşan 3 gruba ayrıldık. Ben 2. gruba dahildim ^. Mentorlarımızla tanıştırıldık ve mentorümüz Dr. Vinod'du.

Sonra bizi ameliyathaneye götürdüler. Ameliyat önlüklerimizi giymemiz, maskelerimizi takmamız ve saçlarımızı toplamamız söylendi. Neredeyse gururlu doktorlar gibi hissediyorduk. Hayatımda ilk kez bir ameliyathanedeydim ve kelimenin tam anlamıyla panikliyordum. Beynim sorularla doluydu. Kan görecek miyim? Organ görecek miyim?

Hepimiz toplandığımızda, birden fazla ameliyathanenin bulunduğu koridora götürüldük. Doktorlar ve hemşireler hızla hareket ediyor, hastanın bilinci kapalı bedeni ve dezenfektan kokusu duyularımı dolduruyordu. İki aktif ameliyat devam ediyordu, biri genç bir erkek çocuğuna, diğeri yetişkin bir kadına. Arkadaşlarım ve ben çocuğun ameliyatını izlemeye giderken, diğerleri diğer ameliyathanenin yakınındaydı. Tanıştığımız doktor, tüm sorularımızı yanıtlayan, arkadaş canlısı bir doktordu. Ameliyat bittikten sonra hepimiz bir araya geldik ve konferans salonuna geri döndük.

Öğle yemeğinden sonra bize kalp masajı yapmayı öğrettiler ve bunun önemini anlasak bile, bir manken üzerinde uygulamak çok komikti. Birisi uygularken, yanlışlıkla bir kafa koptu!

İkinci gün farklı bölümleri ziyaret ederek başladı ve çok ilginç bir oryantasyon konuşmasıyla sona erdi. Hepimiz koridorlarda son derece ciddi ifadelerle yürürken, zaman zaman durdurulup tıp fakültesini bitirip bitirmediğimiz soruldu. O gün hastanede dolaşmak, diğer bölümlerin doktorlara sağladığı destek sistemini ve bir hastanenin çeşitli bölümler arasında tam bilgi paylaşımına ne kadar ihtiyaç duyduğunu anlamamızı sağladı.

Üçüncü gün gelmişti. Gün, başhemşirelerin verdiği bir dersle başladı. Nabzın nasıl kaydedilebileceğine dair temel bilgiler verildi; ayrıca ateşin nasıl ölçüleceği vb. anlatıldı. Ders bir sınavla sona erdi. Ardından yoğun bakım ünitesine götürüldük ve hastaları gözlemleme fırsatı bulduk. Anjiyogramın nasıl çalıştığı anlatıldı.

Daha sonra organ nakli üzerine bir ders aldık. Gün, arkadaşlarım ve benim kahve içmemizle sona erdi. Ertesi gün kapanış töreni vardı. Farklı şubelerden herkes toplandı. Farklı doktorlar, BiPC ameliyatı olursak karşılaşacağımız zorluklar hakkında bize gerçekçi bir anlayış kazandırdılar. Her sorumuzu sabırla yanıtladılar. Ardından sertifikalarımızı aldık.

Hepimiz birbirimizle numaralarımızı paylaştık. Bu deneyim hayatta bir kez yaşanacak bir şeydi. Bana özgüven verdi. Nasıl devam etmek istediğim konusunda daha net bir bakış açısı kazandırdı. Genç Doktorlar Kampı'na katılma fırsatı verdiği için Yashoda yönetimine minnettarım.