အဆုတ်ကင်ဆာသည် အဆုတ်အတွင်းရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သောဆဲလ်များ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ကြီးထွားလာပြီး အကျိတ်ဖြစ်လာသောအခါ ဖြစ်ပွားသည်။ အကျိတ်များ ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် အဆုတ်၏ ပုံမှန်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အနှောင့်အယှက်ပေးကာ အသက်ရှုနိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်စေပြီး အမျိုးမျိုးသော ရောဂါလက္ခဏာများဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်။
အဆုတ်ကင်ဆာအတွက် ပစ်မှတ်ထားကုထုံးကို ကင်ဆာဆဲလ်များတွင် သတ်သတ်မှတ်မှတ်မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများ သို့မဟုတ် မော်လီကျူးပြောင်းလဲမှုများကို တွေ့ရှိသည့်အခါတွင် အဓိကအားဖြင့် အသုံးပြုပါသည်။ ပစ်မှတ်ထားသော ကုထုံးဆေးများသည် အဆိုပါ မျိုးရိုးဗီဇ မူမမှန်မှုများကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြင့် ကင်ဆာဆဲလ်များ ကြီးထွားမှုနှင့် ပြန့်ပွားမှုကို ဟန့်တားရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည်။ ကုသမှုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွင် ပြောင်းလဲနေသော မျိုးဗီဇ သို့မဟုတ် ပရိုတင်းများ၏ လုပ်ဆောင်မှုကို အတိအကျပစ်မှတ်ထားပြီး ပိတ်ဆို့သည့် ပါးစပ်ဆေးများ စီမံပေးခြင်း ပါဝင်သည်။
ပြန်လည်ထူထောင်ရေးအချိန်သည် ကုသမှုအပေါ် တုံ့ပြန်မှုနှင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအပေါ် မူတည်သည်။ ပစ်မှတ်ထားသောကုထုံး၏ထိရောက်မှုကိုအကဲဖြတ်ရန်နှင့်လိုအပ်ပါကကုသမှုအစီအစဉ်ကိုချိန်ညှိရာတွင်ကင်ဆာအထူးကုများနှင့်ပုံမှန်စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့်နောက်ဆက်တွဲချိန်းဆိုမှုများသည်အရေးကြီးပါသည်။
Rangareddy မှ Mr. Punna Krishnaiah သည် Dr. G. Vamshi Krishna Reddy ၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် အဆုတ်ကင်ဆာအတွက် ပစ်မှတ်ထားသော ကုထုံးကို အောင်မြင်စွာ ရရှိခဲ့ပါသည်။